40 lat na Liście UNESCO

06-09-2018

„Zabytkowa Kopalnia Soli w Wieliczce stanowi jedyny obiekt górniczy na świecie, czynny bez przerwy od średniowiecza do chwili obecnej. Jej oryginalne wyrobiska (chodniki, pochylnie, komory eksploatacyjne, jeziora, szyby, szybiki) ilustrują wszystkie etapy rozwoju techniki górniczej w poszczególnych epokach historycznych” – tak brzmi fragment uzasadnienia wpisu wielickiej kopalni na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Kopalnia Soli "Wieliczka"Pierwszy prestiżowy spis skarbów ludzkości uzgodniono podczas sesji UNESCO w Waszyngtonie 5-8 września 1978 roku. Wśród umieszczonych w nim 12 miejsc i obiektów z całego świata, posiadających „najwyższą powszechną wartość”, znalazły się Kopalnia Soli „Wieliczka” oraz Stare Miasto w Krakowie.

- W roku 1996 definitywnie zamknęliśmy przemysłowy rozdział w dziejach „Wieliczki”. Wydobycie zastąpiliśmy pracami zabezpieczającymi, dzięki którym bezcenna kopalnia ma szansę przetrwać kolejne wieki i cieszyć oczy następnych pokoleń – wyjaśnia Zbigniew Zarębski, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” S.A. - Zachować ją w jak najlepszej kondycji to nasza powinność, nasz obowiązek. Dziś możemy z optymizmem spoglądać w przyszłość. Współczesna sztuka górnicza pozwala nam zachować zabytkowe wyrobiska, bezpiecznie udostępnić je do zwiedzania, a także zadbać o miasto na powierzchni. Wieliczka wyrosła wszak z soli i na soli, i bez prowadzonych pod ziemią prac rychło odczułaby skutki wielowiekowej eksploatacji – zauważa Prezes Zarębski.

Uniwersalna wartość wielickiej saliny to z jednej strony czytelne, dobrze zachowane ślady górniczej pracy, świadectwa zmagań ludzi z naturą oraz geologiczne cuda, z drugiej zaś dziedzictwo o charakterze duchowym. - Siedem wieków nieprzerwanej historii czyni z wielickiej kopalni jedną z najstarszych firm w Europie i na świecie. Niezwykła ciągłość dziejów wynika nie tylko z wyjątkowego znaczenia soli w dawnym świecie, ale też z faktu, że dla wielickich górników solonośne podziemia zawsze były czymś więcej niż tylko miejscem pracy – komentuje fenomen podziemnego zabytku Tomasz Broniowski, Dyrektor Biura Spółki Kopalni Soli „Wieliczka” S.A. - Przez stulecia wydobywali bezcenny surowiec – prawda, lecz również w kopalni modlili się, tworzyli dzieła sztuki, budowali tradycję, rozwijali technikę górniczą, wzmacniali polską tożsamość.

Kopalnia Soli "Wieliczka"Figurująca na Liście UNESCO kopalnia działa niczym magnes. Bez przesady można powiedzieć, że do Wieliczki przyjeżdża cały świat. W tym roku milionowy turysta solne progi przekroczył w lipcu. - Tak ogromne zainteresowanie podziemną Wieliczką cieszy i jednocześnie zobowiązuje – podkreśla Damian Konieczny, Prezes Zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” Trasa Turystyczna. - Cieszy, bo w tych słonych ścianach tkwi ponad 700 lat historii Polski, całe nasze górnicze dziedzictwo, którym chcemy dzielić się, które chcemy udostępniać. Zobowiązuje, bo wszystkim naszym gościom pragniemy słony skarb zaprezentować jak najpełniej, bezpiecznie i komfortowo, w sposób inspirujący oraz ciekawy. Stale rosnąca na podziemnych szlakach frekwencja dowodzi, że zdążamy we właściwym kierunku, a ludzie XXI wieku, choć zakochani w technologii i pośpiechu, wciąż potrzebują doświadczać autentycznego piękna, wielowiekowej historii, żywej tradycji.

UNESCO to wyspecjalizowana organizacja ONZ, która powstała w listopadzie 1945 roku. Umęczony wojną świat potrzebował wizji czegoś większego i szlachetniejszego niż mocarstwowa polityka oraz dążenie do utrzymania równowagi sił. Pokój kosztował wiele, niewyobrażalnie wiele, stąd jasnym się stało, że trzeba go strzec nie tylko doraźnie, ale przede wszystkim zaszczepiać jako najwyższą wartość kolejnym pokoleniom: „ponieważ wojny rodzą się w umysłach ludzi, również w ich umysłach powinny być zwalczane”. UNESCO podjęło się dialogu między narodami i cywilizacjami, zaś międzynarodową współpracę osadziło na gruncie kultury, sztuki, nauki oraz edukacji.


Biuletyn Informacji Publicznej